Voor zwangerschapsbegeleiding in Castricum en wijde omstreken

Voor een liefdevolle geboorte & ouderschap

Blog

Verandering

Geplaatst op 19 juli, 2017 om 11:25

Er gebeurt veel de laatste tijd, heel veel! Zoveel dat het soms tolt in mijn hoofd. Tijd om orde te krijgen, in huis en in mijn hoofd, misschien brengt dat rust….


Als puber heb je het maar zwaar, al dat huiswerk, je moeten bewijzen op school met cijfers maar ook naar je vrienden toe. Zeurende ouders en je moet zoveel, maar mag niks! Ik weet het nog! Gelukkig maar, want ik zie dat gevoel nu terug bij mijn meiden. En doordat ik het me nog herinner, kan ik meer met hun pubergedrag. Maar ze moesten eens weten. Nu kijk ik met weemoed terug naar die tijd, wat had ik het makkelijk in vergelijking met nu.


Gelukkig groeien we erin in de hectiek van het ouderschap en alle daarbij horende verantwoordelijkheden en is het niet zo dat je er zo in gegooid wordt.Althans in de meeste gevallen niet. Alles gaat geleidelijk aan, huisje boompje beestje. Bij zo goed als alles wat je doet/mee maakt, komt er een moment dat je denkt: ‘Hé, zo had ik het niet bedacht, kan het niet anders, wordt het ook makkelijker?’ Ja hoor, het wordt makkelijker, dat stukje dan. Want waar het ene probleem verdwijnt, verschijnt het ander. En ja het is waar: kleine kindjes kleine zorgen, grote kindjes grote zorgen. In feite dan, want qua gevoel ligt het gelijk.


Toen ik 16 jaar terug moeder werd kon ik me doordat ik nog puberende zusjes had, een voorstelling maken van hoe het zou zijn met pubers in huis. Maar dat stond absoluut niet gelijk aan de werkelijkheid zoals het nu is. Gelukkig maar, want stel je voor dat je als nieuwbakken moeder al volledig op de hoogte bent van wat er komen gaat….. Dan is het allemaal geen verrassing meer en leer je ook niets, naast dat je je wellicht al zorgen gaat maken over dingen die nog lang niet aan de orde zijn.

Maar als moeder van 5 met een leeftijdsverschil van 13 jaar tussen de oudste en de jongste, ben ik zowel een moeder van een peuter als van pubers en schipper ik constant tussen de verschillende problematiek. Bij de jongste is het een uitdaging om haar binnen te houden (dat ze niet wegloopt) en bij de oudsten is het een uitdaging om te weten waar ze zijn, hoe laat en of ze thuis komen. Wekelijks sta ik in een soort van spagaat. En hoewel het soms door die afwisseling zwaar is, is het ook heerlijk!! Als ik soms moe ben en met mijn handen in het haar zit door de peuterbuien van Faye, pakken de oudste dingen op, gaan even met haar naar de speeltuin of zo. En andersom kan ik lekker knuffelen met de jongste als de oudsten weer eens van huis zijn en het huis een stuk leger. En zo, wat geniet ik van een beetje rust!!

Ook zijn de oudste het bewijs dat mijn best doen tot nu toe goed genoeg is en lijkt te werken. Het zijn stuk voor stuk lieve zelfstandige meiden.


Deze mama gaat dus met alle fases mee, maar wat ik merkte is dat het huis stilstond. Kasten vol met rommel voor alle leeftijdscategoriën. Dit bracht de grootste onrust. Kasten vol met spullen van de meiden waar ze niets meer mee deden als ze er überhaupt iets mee hebben gedaan. De kans zeer klein dat Faye er ooit iets mee zou gaan doen. Tijd voor verandering, weg met de onrust, opruimen dus! Kasten leeg & 2 zwarte bakken vol. En ohh, wat ben ik daar blij mee! Ons huis voelt nu echt als ons huis, een huis waar een groot, liefdevol gezin woont en iedereen welkom is. Als slagroom op de taart ook nog een nieuw prachtige groot canvas aan de muur van ons gezin. Ik kan daar zo van genieten!

Trotse mama!!

Categorieën: Mama's, Algemeen

Plaats een reactie

Oeps!

Oops, you forgot something.

Oeps!

De woorden die je hebt ingetypt komen niet overeen met de opgegeven tekst. Probeer het nogmaals.

0 reacties