Voor zwangerschapsbegeleiding in Castricum en wijde omstreken

Voor een liefdevolle geboorte & ouderschap

Blog

Mijn gezin en mijn werk / hobby zijn een grote passie van me. Maar daarnaast heb ik de laatste jaren ook heel veel lol gekregen in het schrijven van kleine stukjes. Ze gaan over van alles en nog wat, net waar ik op het moment van schrijven inspiratie van krijg of wat ik net heb meegemaakt of me bezig houdt.

Ik hoop dat je met het lezen net zoveel plezier ervaart als ik had in het schrijven. Of misschien maakt het een hele andere emotie in je los, het kan en mag allemaal.

Ik zou het leuk vinden als je een reactie met me wilt delen!

overzicht:  volledig / samenvatting

Terugblik op de laatste keer

Geplaatst op 11 augustus, 2019 om 8:00 Comments reacties (1)

Iets meer dan 6 jaar en 7 maanden geleden was ik doodsbang voor de bevalling die 7 maanden later zou gaan plaatsvinden. En dat na 4 bevallingen waar ik van tevoren totaal geen angst voor had. Ik stond er altijd super nuchter in, ik weet niet wat er komen gaat maar de meeste vrouwen kunnen het dus ik ook. Sterker nog ik wist gewoon dat ik het goed zou gaan doen, er was geen twijfel.

Maar deze keer was het anders doordat mijn ervaring de laatste keer anders was. Ik besloot mezelf niet te laten leiden door angst en ging praten met betrokken partijen, maakte een eigen plan en vond het vertrouwen in mijn lijf terug. Ja ik was mijn eigen doula en het resultaat mocht er zijn!

Het zou (en is) mijn laatste bevalling zijn, dus dit ‘moest’ een speciale ervaring worden. “Leg jezelf even wat op zeg!!” De keer ervoor deed ik dat ook en liep dat even anders dan gedacht. Verschil met nu was dat ik wist & mezelf héél goed besefte dat het anders kon lopen dan van tevoren gedacht en ook daar rust in had. Ik was overal op voorbereid (voor zover dat kan). Die rust maakte dat het nu ook echt die speciale ervaring werd, daar ben ik heilig van overtuigd.

Het ging zoals ik me het herinnerde van de bevalling van onze 2e & 3e dochter, maar dan nog beter. Ik vond zelf de rust terug toen er even paniek ontstond omdat er na het breken van de vliezen geen weeën kwamen, wist wat mijn lijf aan het doen was en hoe ik het kon ondersteunen. Zo mooi dat ik het dan ook op eigen regie kon afmaken en zelf ons meisje geboren kon laten worden, in het water - een lang gekoesterde wens van mij-.

Het is nu 6 jaar terug en zoals (bijna) elke moeder doet voorafgaand aan een verjaardag van één van je kinderen, sta ik daar nu 2 dagen voor de verjaardag van onze jongste ook weer even bij stil. Wat een geluk en zegen dat ik dit mocht meemaken. Wat heeft het me veel geleerd.

 

What's in a name

Geplaatst op 22 maart, 2019 om 0:35 Comments reacties (0)

Ik ben een doula, zo heet mijn beroep en dat is waarom ik dit ook zo naar buiten breng. Maar van af het begin (al een aantal jaar dus) rommelt dit wel in mijn hoofd. Want het wordt bekender, maar nog steeds veel mensen hebben nog nooit van het woord doula gehoord. Laat staan dat ze weten wat het inhoudt. Er zijn zelfs een hoop mensen werkzaam in de geboortewereld die een ander/verkeerd beeld hebben van dat wat een doula doet.

Na een gesprek met iemand deze week ben ik er nog eens opnieuw over na gaan denken, over de benaming. De naam doula en ook andere benamingen heb ik onder de loep genomen. Doula, zwangerschapscoach of zwangerschapsbegeleiding, wat betekent het en legt het uit wat ik doe?

Doula - Het woord doula komt uit het oud-Griek en betekent ‘dienende vrouw’.

Coach - Iemand die als beroep adviezen en begeleiding geeft

Begeleider - iemand, veelal met de nodige ervaring, die een ander of anderen met raad en daad bijstaat bij het verrichten van hun taak of bezigheden

- iemand die een ander of anderen op weg vergezelt in een ondersteunende rol, bv. als hulp, om toezicht te houden, uit eerbetoon enz.

Allen zijn zeker van toepassing op dat wat ik ben en doe. Maar voor een leek, welke is dan het meest duidelijk en welke past het best bij mij? Een doula roept bij een leek, zeker geen herkenning op. Het woord coach roept bij mij persoonlijk een beeld op van een actief persoon en niet een zachtaardig iemand die jou op zachte wijze begeleidt naar de geboorte van jouw kindje. In de laatste zin kom je er gelijk al achter wat het dan wel ECHT is voor mij.

Een begeleider, dat is wat ik ben; iemand die met jullie mee loopt op jullie pad, daar waar nodig adviezen & tips geeft, je bemoedigend toespreekt en je ondersteunt. De naam doula zal zeker niet van mijn website en facebook-pagina verdwijnen, maar ik zal me voortaan naar buiten brengen / voorstellen als zwangerschapsbegeleider.

Tips & Tricks

Geplaatst op 19 maart, 2019 om 9:05 Comments reacties (0)

Ja, ook ik had er (heb ik soms nog misschien) een handje van. Tips en tricks uitdelen alsof het een lieve lust is. Het is namelijk zo gemakkelijk om een ander te vertellen wat voor jou werkte. Het is vanuit de beste bedoelingen en je probeert er iemand ook meestal oprecht mee te helpen. Maar welke impact heeft het?

Je zit op een verjaardag en ziet een andere moeder ongemakkelijk haar uiterste best doen om bijvoorbeeld haar kindje in slaap te krijgen in de drukte. Wat doe je? In eerste instantie houden de meeste nog hun mond en doen niets. Maar in gesprek met de desbetreffende moeder wordt ze overladen met tips & tricks, want plots herkent iedereen het en weet iedereen wat ze het beste kan doen.

Of een moeder verteld in een gesprek over een manier/ritme die zij heeft gevonden met haar kindje. Het werkt voor haar, maar het is anders dan in de reguliere boekjes en ze wordt er dan ook op gewezen dat er zeker betere manieren zijn.

Het kan gewenst zijn, maar vaker komt het invasief over en maakt het de betreffende moeder vooral onzeker. En ik kan me niet voorstellen dat dat de bedoeling was.

Lastig! Ja dat is het zeker. Want wat doe je dan wel? Natuurlijk heb ik de wijsheid niet in pacht. Maar zelf heb ik een groot vertrouwen in het moeder instinct en ik ga er dan ook vanuit dat de moeder het zelf echt het beste weet. Maar dan moet ze wel dat vertrouwen hebben en dicht bij zichzelf en haar kindje kunnen en vooral durven te staan, zodat ze goed naar haar eigen buikgevoel kan luisteren.

Wanneer ik dan ook een vraag zie of hoor bij een moeder, dan vraag ik naar wat zij graag wilt, hoe het voelt voor haar. Van daar uit kan ik een tip geven. De belangrijkste tip / trick -die ik dan ook het vaakste geef- is: ‘Vertrouw op je eigen gevoel, doe waar jij je het beste bij voelt.’

Jonge moeder voelen zich namelijk vaak al onzeker genoeg en dat is zo jammer! En het geven van kracht aan de vrouw is -helemaal op het lange termijn- zoveel gaver en krachtiger dan het geven van tips.

Het is maar net hoe je het bekijkt

Geplaatst op 31 januari, 2019 om 16:40 Comments reacties (0)

Soms heb ik weleens de neiging om in de dingen te blijven hangen die niet goed gaan. De negatieve energie gaat me dan overheersen zonder dat ik het zelf door heb. Het kan overal door komen; een nare droom, het ontbreken van je favoriete ontbijt, kinderen die beslissen te doen waar ZIJ zin in hebben en niet naar je luisteren, noem het maar op. Door in zo’n ‘heerlijke’ bui te blijven hangen ga je ook steeds meer stomme, vervelende dingen zien en ervaren.

Zonde! Er zijn zoveel kleine mooie zaken die dagelijks op je pad komen. Het is alleen aan jou om ze ook te ontdekken. Zo kan je kind ineens heel verwonderlijk zijn of iets heel liefs zeggen. Als je de tijd en de rust neemt zie en hoor je zoveel meer. Zo ging ik, toen onze jongste net ging kruipen, weleens bij haar op de grond zitten, gewoon om te kijken naar hoe ze op avontuur ging. En nu kan ik wel eens doen alsof ik heel geconcentreerd bezig ben achter de pc, maar in werkelijkheid luister ik mee met het spel wat zij verzint terwijl ze met de barbies speelt. Of ik hoor mijn oudste meiden tussen neus en lippen door uit met een gekke bek, over wat er allemaal speelt. Zo komt het minder invasief/bemoeierig over; in een serieus 1 op 1 gesprek zijn ze al gauw geïrriteerd.

Maar ik kan ook blij worden van een spontaan gesprek met een andere moeder op het schoolplein, een gesprek dat zomaar echt wel even ergens over ging en waar ik een inzicht van kreeg. Of blij van een prijs die je zomaar wint of ook al van een plotselinge korting op een aankoop. Een tientje dat je terug vindt in je tas, of je favoriete t-shirt die je naar weken terug vindt in de was nadat je dochter hem had geleend.

Hoe dan ook, er zijn genoeg cadeautjes te vinden als je de moeite neemt om te kijken. En vandaag werd ik me bewust dat ik daar ook wel weer iets meer mijn best voor mag doen.

 

Angst loslaten...

Geplaatst op 8 november, 2018 om 13:15 Comments reacties (0)

Heb je last van angst? Dat moet je loslaten….. Een veel gebruikte zin! En ja, ook ik zeg het vaak, want het is nu eenmaal waar. Je angst loslaten is wel wat er nodig is om ontspanning te krijgen, maar het is niet alleen loslaten. Je wilt die angst vervangen door iets positiefs, iets wat vertrouwen geeft. Maar makkelijk is het meestal niet.

Je bent zwanger en hebt angst, angst voor de bevalling, angst voor de gezondheid van je kindje of iets anders, het is om het even. Maar die angst is er en gaat niet zomaar weg, sterker nog het staat aardig wat in de weg. Je hebt er stress van en kan maar met moeite ontspannen. Het kan harde buiken veroorzaken, hartkloppingen of zelfs erger. Echt genieten van de zwangerschap is er niet meer bij. En dan zegt iemand doodleuk, ja loslaten die angst. Ja maar hoe?!

In mijn werk kijk ik persoonlijk altijd samen met de zwangere naar wat de angst nu precies is en waar deze op is gebaseerd. Daarmee gaan we aan de slag, kijken of we de angst kunnen omzetten in vertrouwen. Soms is de angst iets irrationeels (of liever) is de oorzaak niet direct te vinden, maar vaker kom ik tegen dat de angst komt door een eerder trauma. Trauma veroorzaakt door plotselinge ingrepen (die niet zijn uitgelegd of waar geen toestemming voor is gevraagd), slechte conditie van het kindje of moeder zelf, etc.. Maar de grootste oorzaak is dat vrouwen zich niet gehoord en/of gezien voelen. Het ondermijnt het zelfvertrouwen en het is iets waar je voor je gevoel geen controle over hebt. Maar dit laatste is niet waar.

Je kunt controle pakken door het schrijven van een wensenplan. Hierdoor denk je van tevoren na over wat je wilt, je bekijkt al je opties. Ik raad cliënten/zwangere aan om alle scenario’s mee te nemen, thuis / ziekenhuis / keizersnede. Zo kom je niet onbeslagen ten ijs wanneer het toch anders loopt dan gehoopt. Een bevalling blijft onvoorspelbaar.

Soms is een trauma zo groot, een angst zo heftig dat ik het niet red met de technieken/kennis die ik in huis heb. Dan verwijs ik mensen graag door naar een therapeut die EMDR kan toepassen. EMDR is een veel gebruikte techniek om de angst onder controle te krijgen, om los te laten. Het zorgt ervoor dat er geen (vervelende) emotie meer vast zit aan de herinnering.

Het allermooiste aan mijn werk is dat als we de angst (voor een groot deel) hebben kunnen omzetten in vertrouwen en de bevalling wordt een positieve ervaring dat deze ervaring ook weer helend werkt. En dat is super dankbaar!

 


Rss_feed